Με αφορμή τις δράσεις μας γύρω από την ελιά, γνωρίσαμε τον αγαπημένο μας «κύριο Ζυμάρη», που είχε ένα μεγάλο όνειρο: να γίνει σούπερ ήρωας! Και τα κατάφερε… έγινε ελαιόψωμο! Τώρα όμως, που πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, ο κύριος Ζυμάρης θέλει να… αναβαθμιστεί και ονειρεύεται να μεταμορφωθεί σε κουραμπιέ!
Και κάπως έτσι ξεκινά το θεατρικό μας…
Ξημερώνουν Χριστούγεννα…
Υπάρχει κάπου, κάποτε, ένα μικρό χωριουδάκι… η Αρχαία Σικυώνα. Η πλατεία του χωριού έχει φωτιστεί με χρυσαφένια λαμπάκια, τα δέντρα λάμπουν και οι κάτοικοι έχουν μαζευτεί στα ζεστά τους σπίτια, αγκαλιά με τις οικογένειές τους, θαυμάζοντας τη γιορτινή θέα από τα παράθυρα. Οι νοικοκυρές είναι επί το έργον, ετοιμάζουν πυρετωδώς το γιορτινό τραπέζι: χοιρινό πορτοκαλάτο, γαλοπούλες, πατάτες μελάτες, αλλά και μπριζόλες με χρυσόσκονη ριγανάτη στη φωτιά και μοσχοβολούν! Και τότε… ξαφνικά…
Από την καμινάδα της σόμπας της νοικοκυράς κυρίας Βασιλικής, που έπαιζε μπροστά στο τζάκι με τη Βασιλική, που έπιναν χυμό βατόμουρο με την Σύλια και την Ευφραιμία…πέφτει και σαλτάρει σα χοντρόμπαλα ένα….ζυμάρι!
Δεν είναι όμως ένα απλό ζυμάρι από φαρίνα Γιώτης… Οοοοοχιιι! Είναι ένα ζυμάρι που χάρη από μας ζητάει, κουραμπιε να τον κάνουμε με συνταγη δυσεύρετη και μαγική!!!
Και φυσικά… εμείς δεν μπορούμε να του χαλάσουμε χατίρι!

























































