Με αφορμή Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (3/12), στο νηπιαγωγείο μας μιλήσαμε για τη διαφορετικότητα και σκεφτήκαμε πώς μπορεί να νιώθουν οι άνθρωποι που έχουν κάποια αναπηρία, στην καθημερινή τους ζωή. Παρατηρήσαμε εικόνες σωστής αλλά και λανθασμένης συμπεριφοράς απέναντί τους, όπως για παράδειγμα αυτοκίνητα παρκαρισμένα σε ράμπες αναπήρων, και συζητήσαμε πώς τέτοιες πράξεις δυσκολεύουν την καθημερινότητά τους. Οι μαθητές εξέφρασαν διάφορες σκέψεις, συναισθήματα, μα και προβληματισμούς.

Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, όπως παίζοντας το ρόλο του «τυφλού», προσπαθήσαμε να μπούμε στη θέση των άλλων. Κινηθήκαμε λοιπόν μέσα στην τάξη (με κλειστά τα μάτια!) στην αρχή μόνοι μας. Έπειτα καταλάβαμε ότι κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο και συνεχίσαμε την πορεία μας έχοντας οδηγό έναν από τους φίλους και συμμαθητές μας. Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα μάθαμε τη σημασία της εμπιστοσύνης και της βοήθειας. Επίσης, ζωγραφίσαμε με το στόμα αντί για τα χέρια, κατανοώντας τις δυσκολίες αλλά και τις δυνατότητες που υπάρχουν!

Μέσα από αυτές τις δράσεις καλλιεργήσαμε την ενσυναίσθηση, τον σεβασμό και την αποδοχή. Μάθαμε πως, παρόλο που είμαστε όλοι διαφορετικοί, αξίζουμε ίσες ευκαιρίες, κατανόηση και πάνω απ’ όλα αγάπη.